O BNG demándalle ao goberno municipal do PP, con competencias en saneamento, que o necesario e urxente tratamento das augas residuais se faga con todas as garantías e que respecte, e faga respectar diante do goberno do PP da Xunta, o acordo de mínimos unanimemente acadado por todos os Grupos Municipais no Pleno do 30 de xullo de 2007, a raíz dunha iniciativa presentada polo BNG.

Unha vez máis tivemos coñecemento pola prensa de que Augas de Galicia, dependente da Consellaría de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, dirixida polo popular e polémico Agustín Hernández, ten novas alternativas para a localización da estación ou estacións depuradoras de augas residuais (EDAR) de Ribeira.

A anterior ocasión foi en maio do 2009 cando soubemos do mesmo xeito que o alcalde e a responsábel de Augas de Galicia acordaran un emprazamento para a EDAR de Ribeira. Sen embargo, máis dun ano despois de que o PP chegara ao goberno da Xunta, seguimos sen ter unha solución acaída á falla de saneamento integral de Ribeira, cunha Consellaría xerando polémica coas propostas que presenta e cun goberno local que permanece ausente, incapacitado para gobernar.

A Xunta presenta as seguintes alternativas, supoñemos que consensuadas co goberno municipal do PP, pois non se entendería que consensuara a localización da EDAR coas confrarías e non con quen ten competencias en saneamento, que é o goberno municipal, neste caso, ademais, da mesma cor política:

Unha única planta depuradora para 42.000 habitantes equivalentes con posíbeis localizacións no Touro, Punta Castro en Castiñeiras ou en Couso.

Dúas plantas depuradoras nas seguintes localizacións: Touro (32.000 habitantes equivalentes) e Couso (10.000 habitantes equivalentes), Touro (32.000 H.E.) e Punta Castro (10.000 H.E) ou Touro (32.000 H.E.) e Transporto en Aguiño (10.000 H.E.).

No anterior proxecto de EDAR para Ribeira, pensada para 80.000 habitantes equivalentes, pretendíase depurar conxuntamente os residuos urbanos e os industriais do Polígono de Xarás. Isto significaría, na práctica, que a depuradora non funcionaría, co cal estaríamos colocando na boca da ría unha autentica bomba de reloxería.

No actual documento as alternativas presentadas son para un total de 42.000 habitantes equivalentes e non se fai referencia ao tratamento que se lle vai a dar aos residuos máis contaminantes, como son os do Polígono Industrial de Xarás: non aparece recollido se se lle pretende esixir ás empresas que depuren os seus residuos, se se vai a facer unha depuradora para o polígono ou se, simplemente, se van a depurar conxuntamente nunha depuradora máis pequena, coa problemática que iso suporía.

Ademais, ningunha das alternativas presentadas foi sometida aos trámites de Avaliación de Impacto Ambiental e de Avaliación Estratéxica da Sostibilidade. Non podemos esquecer que as localizacións que se presentan están a carón dunha das rías máis produtivas do mundo, a Ría da Arousa, do Parque Nacional da Illas Atlánticas, do Parque Natural, da Rede Natura e dunha área costeira de grande riqueza pesqueira e marisqueira. Estamos falando dun espazo dos máis singulares de Europa e que conta cun alto grao de protección, polo tanto, todas as medidas que se adopten para non poñer en perigo toda esta riqueza son poucas.

A Biblioteca Municipal é un servizo público e de existencia obrigatoria especificada na Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases de Réxime Local.

A Biblioteca do concello de Ribeira é unha institución que ten como finalidade facilitarlle á cidadanía o exercicio do dereito á cultura e á información, polo tanto deben ofrecer posibilidades para a dinamización, potenciación e democratización da cultura. En este sentido son múltiples as actividades que tería que desenvolver para que funcionara como un verdadeiro centro de cultura que fomente non só a lectura e a escritura senón outro tipo de actividades dos diferentes eidos da cultura.

O principio de democratización da cultura anúlase ó ter que depositar 3 euros para realizar o préstamo á domicilio dun libro (nos tempos de crise que vivimos supón un desembolso importante e innecesario para moitas familias).

Os fondos da Biblioteca aproxímanse ós 15.000 títulos, cifra pequena para unha biblioteca dun concello como o noso, e agravado pola temporalidade dos mesmos: as distintas seccións non están suficientemente actualizadas procedendo o groso do depósito dos anos 70 e 80.

A sala de lectura debería mellorar na súa distribución de espazos e na adecuación de mobiliario sobre todo na sección infantil, con estantes adecuados e que lle permitan o acceso ás nenas e nenos.

Con financiamento a cargo do Plan de Cooperación Provincial 2007, levouse a cabo a obra denominada “Instalación de saneamento e pozo de bombeo en Sego (Artes)”. Nin que dicir ten que esta obra era necesaria e moi demandada polos numerosos veciños aos que beneficia.

Lamentablemente, no proxecto desta obra, ademais do saneamento ao longo do seu percorrido, só se contemplou o asfaltado nuns escasos 300 metros, deixando a maior parte do percorrido non só sen asfaltar senón nun estado practicamente intransitable para parte da veciñanza. Aínda recoñecendo os problemas da empresa inicialmente adxudicataria da obra (Seixo), non se entende como o Concello recepciona unha obra que deixa en tan lamentable estado gran parte do camiño.

O Goberno municipal do PP leva atrasando a apertura do centro de día de Ribeira dende hai máis de tres anos.

O local, pertencente a Caixa Galicia, situado no entrechán do nº 24 da Rúa do Malecón leva rematado dende o ano 2006: en abril dese ano unha delegación da Vicepresidencia da Xunta coa Secretaria xeral de benestar e a delegada provincial visitou este local e comprometéronse a que este centro (que en principio ía ser un local social de ocio para persoas maiores) fóra un centro de día para persoas con demencias.

En xullo de 2006 faise o informe técnico e conclúese que non cumpre cos requisitos de accesibilidade xa que está nunha entreplanta e non conta con ascensor. A solución para a colocación do ascensor supoñía facelo no lugar que ocupaba un transformador de Fenosa.

Pese ao compromiso do goberno municipal para axilizar os permisos e licenzas que permitiran realizar estas obras (traslado do transformador e colocación do ascensor) non se realizaron ata o ano 2009.

O 25 de agosto de 2009 a Conselleira de Traballo Beatriz Mato, nunha visita a Ribeira comprometeuse a que o centro estaría en funcionamento a principios de 2010. O 29 de xaneiro de 2010 nun medio de comunicación o goberno da xunta informa que se ía atrasar a súa posta en marcha xa que “falta mobiliario e dotalo de persoal”.

Con data de 26 de febreiro a Consellería de Traballo e Benestar informa no parlamento galego que “a entrada en funcionamento terá lugar en aproximadamente un tres meses” o que nos sitúa a finais de maio.

O goberno do PP tanto a nivel municipal como na Xunta segue atrancando a apertura do centro de día de Ribeira.

A conmemoración do 8 de Marzo, Día Internacional das Mulleres, lonxe do carácter testemuñal, cerimonial ou anestesiante que algúns pretenden, ten un sentido reivindicativo e visualizador da situación de discriminación que padecen as mulleres en xeral, e as galegas en particular.

Coincide este ano 2010 con dúas efemérides importantes que non deben pasar desapercibidas. A primeira delas é o Centenario da Instauración do 8 de Marzo como Día Internacional da Muller Traballadora. A segunda, o 125 aniversario do pasamento de Rosalía de Castro, relevante no noso contexto nacional por recuperar a tradición escrita da nosa lingua, mais tamén por ser precursora do pensamento feminista na Galiza. A súa obra contén unha preocupación pola condición das mulleres e o seu papel na historia e na sociedade. Mais tamén unha denuncia do papel subordinado e discriminado das mulleres naquela altura.

A análise sobre a situación das mulleres na Galiza (ao igual que no resto do mundo) evidencia que a reivindicación de igualdade real segue tendo plena vixencia. Todos os indicadores evidencian a persistencia da discriminación de xénero.

A nivel laboral, as mulleres padecen taxas de paro moi elevadas, unha maior temporalidade e precariedade e cobran salarios inferiores. Unhas condicións que empeoran como consecuencia da crise económica. Tanto polo que supón a destrución de emprego, como polos recortes a nivel de dereitos laborais, que repercutirán negativamente nunhas condicións laborais xa precarias.

As discriminacións de xénero non se evidencian só no terreo laboral, o desigual reparto das tarefas derivadas do coidado e as reprodutivas é outro indicador relevante. Así todos os estudos revelan que son maioritariamente as mulleres que asumen estas tarefas, con consecuencias negativas no seu desenvolvemento persoal e laboral. Son maioritariamente mulleres quen abandonan os seus postos de traballo ante a necesidade de atender a menores ou persoas dependentes, quen utilizan os (escasos) recursos de conciliación da vida laboral e persoal, quen son penalizadas no acceso ao emprego remunerado nos períodos “potencialmente” reprodutivos… Unha situación inxusta que precisa de accións correctoras.

A chegada do PP á Xunta de Galiza após o 1 de marzo de 2009 está a supor un retroceso no desenvolvemento de políticas públicas que supoñan un avance real na superación das discriminacións de xénero. Os exemplos que podemos utilizar son múltiples:

- A primeira decisión que adopta o Presidente da Xunta de Galiza foi nomear un goberno que non é paritario, incumprindo a legalidade vixente que obriga a que o Consello da Xunta sexa paritaria.

- A segunda decisión, é apoiar unha Iniciativa Lexislativa Popular promovida por asociacións antiabortistas, que pretende crear unha rede, en mans destas asociacións, destinada a impedir que as mulleres decidan libremente sobre a súa maternidade.

- En paralelo, paralizan a actuación dos centros Quérote e desmantelan servizos de información ás mulleres como as equipas de igualdade das oficinas de I+B (que realizan traballo no ámbito rural) ou suprimen os Puntos de Información ás Mulleres.

- Desmantelan a rede de servizos sociais, canalizada a través do Consorcio, que sentaba as bases para a creación dunha rede de servizos públicos (de atención á infancia, dependentes e persoas maiores). Servizos que son básicos para “liberar” ás mulleres das tarefas do coidado, facilitando a súa participación e desenvolvemento a nivel laboral, persoal ou cultural. Aí están as galescolas ou centros de día construídos e sen abrir, a cancelación da posta en marcha dun servizo de “kanguros” ou a vocación de privatización destes recursos.

- A promesa electoral de que se garantiría o principio de “a igual traballo, igual salario” ficou niso, nunha promesa, sen que se teña adoptado nin unha soa medida neste terreo. Mais no ámbito laboral, e apoio á incorporación das mulleres ao mundo laboral, eliminaron as axudas á cotitularidade, as axudas ás redeiras…

- Denunciamos o pasado 25 de novembro, a relaxación do goberno no desenvolvemento da Lei Galega contra a Violencia de Xénero. Cancelan a celebración de premios como o “Eu tamén navegar” (medida de sensibilización social), poñen atrancos no desenvolvemento do Programa Rodela, paralizan a plataforma de teleformación en violencia de xénero, ou segue pendente a posta en marcha de órganos como o Observatorio Galego de Violencia de Xénero ou o Consello Galego das Mulleres.

Ante esta parálise urxe reclamar un cambio de rumbo e unha aposta real por superar as barreiras que perpetúan a discriminación das mulleres.

Nesta iniciativa explicase que xa durante a pasada lexislatura a seguranza das e dos motociclistas nesta autovía xerou un importante debate polas dúbidas expresadas polas asociacións de motoristas sobre a colocación destes sistemas xa que consideraban que deberían ser colocados en toda a autovía.

Para Ana Pontón, deputada do BNG, “o Partido popular criticou con dureza ao Goberno bipartito afirmando que, os sistemas de dobre bionda instalados non eran suficientes” e asumindo o compromiso de instalar estes sistemas en todo o trazado desta infraestrutura, o que –a xuízo da deputada nacionalista- “foi máis unha promesa electoral que un compromiso que vaia asumir o novo goberno”.

O BNG considera que a seguranza viaria é un asunto de especial transcendencia como para xerar falsas expectativas ante os datos dos accidentes producidos por colisión contra gardarraís. De aí, a necesidade de coñecer as previsións do Goberno galego sobre o cumprimento das esixencias de seguranza para os/as motoristas e as medidas que farán efectivo o compromiso de instalar sistemas de contención adaptados para este numeroso colectivo na devandita autovía.

Na iniciativa nacionalista salientase que os datos reflicten que un 15% dos/as accidentados/as no último ano, foron vítimas de colisións contra gardarraís véndose involucrados nun 20% dos accidentes con vítimas e o 12,2% de falecementos en vías urbanas e interurbanas no conxunto do estado.

Ante esta situación, o BNG quer saber a valoración da Xunta de Galiza sobre o grao de seguranza para o colectivo de motoristas que circulan pola autovía do Barbanza, se considera necesario instalar a dobre bionda en todo o seu percorrido e de ser así, cando iniciará a súa instalación.

O BNG presentou unha iniciativa no Parlamento para interesarse, unha vez máis, por actuacións pendentes no Hospital da Barbanza como a evolución das listas de espera, a dotación de celadores e máis persoal, a posta en funcionamento do heliporto ou a paralización na construción do centro de saúde mental, entre outras.

A mellora da calidade e atención do sistema sanitario público constitúe unha prioridade para o BNG. Só os servizos públicos garanten o acceso igualitario ao mesmo e poden verificar o dereito á saúde.

Dende a chegada do PP ao goberno da Xunta observamos con preocupación os intentos privatizadores do goberno, así como, a falta de actuacións dilixentes encamiñadas a mellorar a resposta do noso sistema sanitario público. Concretamente, no Hospital da Barbanza observamos unha despreocupación por mellorar os servizos que oferta á poboación, así como parálise en actuacións que estaban postas en marcha.

Podemos sinalar, a paralización da construción da unidade de día e de saúde mental, a falta de capacidade para poñer en funcionamento o heliporto ou unha evolución das listas de espera que nos preocupa, en canto constitúe un dos principais problemas que lastra o funcionamento do sistema sanitario público.

Esta situación ten a ver coas deficiencias coas que nace este hospital. Deficiencias que a pesar da integración do mesmo no sistema sanitario público (coa eliminación das fundacións) aínda se deixan sentir. Así este hospital (xunto co da Costa da Morte) son os únicos que non contan con celadores, cunha sobrecarga do persoal do mesmo que incide no seu funcionamento.

A respecto da dotación de celadores, o Pleno da Corporación Municipal de Ribeira, a iniciativa do BNG, aprobou por unanimidade un acordo para a dotación deste perfil profesional no Hospital da Barbanza. Agardamos, pois, que o Partido Popular respalde tamén esta iniciativa parlamentar e que a Xunta dote de celadores o Hospital da Barbanza.

O BNG presentou iniciativas nos concellos da Barbanza e no Parlamento para reclamar que, de forma urxente, o Goberno do PP da Xunta retome o proxecto do Parque Empresarial da Barbanza para que sexa unha realidade o antes posíbel.

A Consellería de Vivenda e Solo adxudicou en outubro do 2008, por 59.392 €, a redacción do proxecto de expropiación dos terreos necesarios para o desenvolvemento do Parque Empresarial do Barbanza, que se emprazará entre os municipios de Ribeira e Pobra do Caramiñal. A empresa que resultou adxudicataria, Nortagro S.L., dispoñía dun prazo de 2 meses para redactar este documento.

O proxecto do Parque Empresarial do Barbanza foi declarado de incidencia supramunicipal polo Goberno galego a principios do mes de setembro desse ano. Esta declaración viña motivada pola magnitude da actuación que se ía desenvolver sobre 1 millón de metros cadrados e porque dará resposta ás necesidades de solo produtivo na comarca da Barbanza, detectadas no estudio de viabilidade medioambiental, técnica e económica no que se analizaron 10 millóns de metros cadrados de terreo.

O investimento total que estaba previsto nesta actuación era de 32.062.224 euros, dos que máis de 27 millóns se adedicarian á urbanización e 4,1 millóns se empregararian na adquisición de terreos.

Cabe lembrar que o Parque Empresarial da Barbanza íase desenvolver sobre unha superficie total de 1.008.928 metros cadrados entre os municipios de Ribeira e Pobra do Caramiñal, que comparten unha economía relacionada co sector pesqueiro e cunha actividade industrial concentrada na conserva. Da superficie total, 541.520 metros cadrados serian de uso empresarial e industrial, 311.824 metros cadrados para espazos libres, 124.198 metros cadrados para a rede viaria e 31.386 metros cadrados para equipamentos.

Tamén incluia naves modulares para os pequenos empresarios que quixeran instalarse co obxectivo de dar resposta ás súas necesidades de solo produtivo a un prezo e nunhas condicións razoables. Estas naves terian un tamaño aproximado de 500 metros cadrados e serian adxudicadas en réxime de aluguer con opción de compra transcorridos 10 anos.

Ademais, o futuro Parque Empresarial do Barbanza contaria cun edificio de usos múltiples para dar servizo aos empresarios que se instalasen neste parque, tanto de Ribeira como de Pobra do Caramiñal. Este edificio, que contaría con espazos comúns de novas tecnoloxías, estaba previsto que se situara nunha parcela de uso dotacional público e sería adxudicado por concesión administrativa durante un prazo determinado de tempo.

O Parque Empresarial do Barbanza estaba incluído no Proxecto Galiza Suma, que suporía a construción de parques empresariais estratéxicos e ben dimensionados, cunha alta calidade arquitectónica e tecnolóxica, con dotacións e servizos propios do século XXI.

Nestes intres descoñecemos a situación na que se atopan os trámites para a construción deste parque empresarial, estratéxico para a economía de Ribeira e da Comarca, que foi deixado nunha fase moi avanzada pola Consellería de Vivenda e Solo do anterior goberno da Xunta.

No Pleno Ordinario do Concello de Ribeira do vindeiro luns, día 22 de febreiro, debateranse un importante número de iniciativas presentadas polo BNG: 6 mocións e numerosas solicitudes. Cabe indicar que, por unha cuestión organizativa, está limitado o número de mocións a presentar por cada grupo municipal. En concreto ao BNG correspóndenos un máximo de 6. Lembramos que os plenos son públicos e poden asistir todas aquelas persoas que o desexen.

Preme enriba da iniciativa para obter máis información sobre a mesma.