O Goberno municipal do PP leva atrasando a apertura do centro de día de Ribeira dende hai máis de tres anos.

O local, pertencente a Caixa Galicia, situado no entrechán do nº 24 da Rúa do Malecón leva rematado dende o ano 2006: en abril dese ano unha delegación da Vicepresidencia da Xunta coa Secretaria xeral de benestar e a delegada provincial visitou este local e comprometéronse a que este centro (que en principio ía ser un local social de ocio para persoas maiores) fóra un centro de día para persoas con demencias.

En xullo de 2006 faise o informe técnico e conclúese que non cumpre cos requisitos de accesibilidade xa que está nunha entreplanta e non conta con ascensor. A solución para a colocación do ascensor supoñía facelo no lugar que ocupaba un transformador de Fenosa.

Pese ao compromiso do goberno municipal para axilizar os permisos e licenzas que permitiran realizar estas obras (traslado do transformador e colocación do ascensor) non se realizaron ata o ano 2009.

O 25 de agosto de 2009 a Conselleira de Traballo Beatriz Mato, nunha visita a Ribeira comprometeuse a que o centro estaría en funcionamento a principios de 2010. O 29 de xaneiro de 2010 nun medio de comunicación o goberno da xunta informa que se ía atrasar a súa posta en marcha xa que “falta mobiliario e dotalo de persoal”.

Con data de 26 de febreiro a Consellería de Traballo e Benestar informa no parlamento galego que “a entrada en funcionamento terá lugar en aproximadamente un tres meses” o que nos sitúa a finais de maio.

O goberno do PP tanto a nivel municipal como na Xunta segue atrancando a apertura do centro de día de Ribeira.

A conmemoración do 8 de Marzo, Día Internacional das Mulleres, lonxe do carácter testemuñal, cerimonial ou anestesiante que algúns pretenden, ten un sentido reivindicativo e visualizador da situación de discriminación que padecen as mulleres en xeral, e as galegas en particular.

Coincide este ano 2010 con dúas efemérides importantes que non deben pasar desapercibidas. A primeira delas é o Centenario da Instauración do 8 de Marzo como Día Internacional da Muller Traballadora. A segunda, o 125 aniversario do pasamento de Rosalía de Castro, relevante no noso contexto nacional por recuperar a tradición escrita da nosa lingua, mais tamén por ser precursora do pensamento feminista na Galiza. A súa obra contén unha preocupación pola condición das mulleres e o seu papel na historia e na sociedade. Mais tamén unha denuncia do papel subordinado e discriminado das mulleres naquela altura.

A análise sobre a situación das mulleres na Galiza (ao igual que no resto do mundo) evidencia que a reivindicación de igualdade real segue tendo plena vixencia. Todos os indicadores evidencian a persistencia da discriminación de xénero.

A nivel laboral, as mulleres padecen taxas de paro moi elevadas, unha maior temporalidade e precariedade e cobran salarios inferiores. Unhas condicións que empeoran como consecuencia da crise económica. Tanto polo que supón a destrución de emprego, como polos recortes a nivel de dereitos laborais, que repercutirán negativamente nunhas condicións laborais xa precarias.

As discriminacións de xénero non se evidencian só no terreo laboral, o desigual reparto das tarefas derivadas do coidado e as reprodutivas é outro indicador relevante. Así todos os estudos revelan que son maioritariamente as mulleres que asumen estas tarefas, con consecuencias negativas no seu desenvolvemento persoal e laboral. Son maioritariamente mulleres quen abandonan os seus postos de traballo ante a necesidade de atender a menores ou persoas dependentes, quen utilizan os (escasos) recursos de conciliación da vida laboral e persoal, quen son penalizadas no acceso ao emprego remunerado nos períodos “potencialmente” reprodutivos… Unha situación inxusta que precisa de accións correctoras.

A chegada do PP á Xunta de Galiza após o 1 de marzo de 2009 está a supor un retroceso no desenvolvemento de políticas públicas que supoñan un avance real na superación das discriminacións de xénero. Os exemplos que podemos utilizar son múltiples:

- A primeira decisión que adopta o Presidente da Xunta de Galiza foi nomear un goberno que non é paritario, incumprindo a legalidade vixente que obriga a que o Consello da Xunta sexa paritaria.

- A segunda decisión, é apoiar unha Iniciativa Lexislativa Popular promovida por asociacións antiabortistas, que pretende crear unha rede, en mans destas asociacións, destinada a impedir que as mulleres decidan libremente sobre a súa maternidade.

- En paralelo, paralizan a actuación dos centros Quérote e desmantelan servizos de información ás mulleres como as equipas de igualdade das oficinas de I+B (que realizan traballo no ámbito rural) ou suprimen os Puntos de Información ás Mulleres.

- Desmantelan a rede de servizos sociais, canalizada a través do Consorcio, que sentaba as bases para a creación dunha rede de servizos públicos (de atención á infancia, dependentes e persoas maiores). Servizos que son básicos para “liberar” ás mulleres das tarefas do coidado, facilitando a súa participación e desenvolvemento a nivel laboral, persoal ou cultural. Aí están as galescolas ou centros de día construídos e sen abrir, a cancelación da posta en marcha dun servizo de “kanguros” ou a vocación de privatización destes recursos.

- A promesa electoral de que se garantiría o principio de “a igual traballo, igual salario” ficou niso, nunha promesa, sen que se teña adoptado nin unha soa medida neste terreo. Mais no ámbito laboral, e apoio á incorporación das mulleres ao mundo laboral, eliminaron as axudas á cotitularidade, as axudas ás redeiras…

- Denunciamos o pasado 25 de novembro, a relaxación do goberno no desenvolvemento da Lei Galega contra a Violencia de Xénero. Cancelan a celebración de premios como o “Eu tamén navegar” (medida de sensibilización social), poñen atrancos no desenvolvemento do Programa Rodela, paralizan a plataforma de teleformación en violencia de xénero, ou segue pendente a posta en marcha de órganos como o Observatorio Galego de Violencia de Xénero ou o Consello Galego das Mulleres.

Ante esta parálise urxe reclamar un cambio de rumbo e unha aposta real por superar as barreiras que perpetúan a discriminación das mulleres.

Nesta iniciativa explicase que xa durante a pasada lexislatura a seguranza das e dos motociclistas nesta autovía xerou un importante debate polas dúbidas expresadas polas asociacións de motoristas sobre a colocación destes sistemas xa que consideraban que deberían ser colocados en toda a autovía.

Para Ana Pontón, deputada do BNG, “o Partido popular criticou con dureza ao Goberno bipartito afirmando que, os sistemas de dobre bionda instalados non eran suficientes” e asumindo o compromiso de instalar estes sistemas en todo o trazado desta infraestrutura, o que –a xuízo da deputada nacionalista- “foi máis unha promesa electoral que un compromiso que vaia asumir o novo goberno”.

O BNG considera que a seguranza viaria é un asunto de especial transcendencia como para xerar falsas expectativas ante os datos dos accidentes producidos por colisión contra gardarraís. De aí, a necesidade de coñecer as previsións do Goberno galego sobre o cumprimento das esixencias de seguranza para os/as motoristas e as medidas que farán efectivo o compromiso de instalar sistemas de contención adaptados para este numeroso colectivo na devandita autovía.

Na iniciativa nacionalista salientase que os datos reflicten que un 15% dos/as accidentados/as no último ano, foron vítimas de colisións contra gardarraís véndose involucrados nun 20% dos accidentes con vítimas e o 12,2% de falecementos en vías urbanas e interurbanas no conxunto do estado.

Ante esta situación, o BNG quer saber a valoración da Xunta de Galiza sobre o grao de seguranza para o colectivo de motoristas que circulan pola autovía do Barbanza, se considera necesario instalar a dobre bionda en todo o seu percorrido e de ser así, cando iniciará a súa instalación.

O BNG presentou unha iniciativa no Parlamento para interesarse, unha vez máis, por actuacións pendentes no Hospital da Barbanza como a evolución das listas de espera, a dotación de celadores e máis persoal, a posta en funcionamento do heliporto ou a paralización na construción do centro de saúde mental, entre outras.

A mellora da calidade e atención do sistema sanitario público constitúe unha prioridade para o BNG. Só os servizos públicos garanten o acceso igualitario ao mesmo e poden verificar o dereito á saúde.

Dende a chegada do PP ao goberno da Xunta observamos con preocupación os intentos privatizadores do goberno, así como, a falta de actuacións dilixentes encamiñadas a mellorar a resposta do noso sistema sanitario público. Concretamente, no Hospital da Barbanza observamos unha despreocupación por mellorar os servizos que oferta á poboación, así como parálise en actuacións que estaban postas en marcha.

Podemos sinalar, a paralización da construción da unidade de día e de saúde mental, a falta de capacidade para poñer en funcionamento o heliporto ou unha evolución das listas de espera que nos preocupa, en canto constitúe un dos principais problemas que lastra o funcionamento do sistema sanitario público.

Esta situación ten a ver coas deficiencias coas que nace este hospital. Deficiencias que a pesar da integración do mesmo no sistema sanitario público (coa eliminación das fundacións) aínda se deixan sentir. Así este hospital (xunto co da Costa da Morte) son os únicos que non contan con celadores, cunha sobrecarga do persoal do mesmo que incide no seu funcionamento.

A respecto da dotación de celadores, o Pleno da Corporación Municipal de Ribeira, a iniciativa do BNG, aprobou por unanimidade un acordo para a dotación deste perfil profesional no Hospital da Barbanza. Agardamos, pois, que o Partido Popular respalde tamén esta iniciativa parlamentar e que a Xunta dote de celadores o Hospital da Barbanza.

O BNG presentou iniciativas nos concellos da Barbanza e no Parlamento para reclamar que, de forma urxente, o Goberno do PP da Xunta retome o proxecto do Parque Empresarial da Barbanza para que sexa unha realidade o antes posíbel.

A Consellería de Vivenda e Solo adxudicou en outubro do 2008, por 59.392 €, a redacción do proxecto de expropiación dos terreos necesarios para o desenvolvemento do Parque Empresarial do Barbanza, que se emprazará entre os municipios de Ribeira e Pobra do Caramiñal. A empresa que resultou adxudicataria, Nortagro S.L., dispoñía dun prazo de 2 meses para redactar este documento.

O proxecto do Parque Empresarial do Barbanza foi declarado de incidencia supramunicipal polo Goberno galego a principios do mes de setembro desse ano. Esta declaración viña motivada pola magnitude da actuación que se ía desenvolver sobre 1 millón de metros cadrados e porque dará resposta ás necesidades de solo produtivo na comarca da Barbanza, detectadas no estudio de viabilidade medioambiental, técnica e económica no que se analizaron 10 millóns de metros cadrados de terreo.

O investimento total que estaba previsto nesta actuación era de 32.062.224 euros, dos que máis de 27 millóns se adedicarian á urbanización e 4,1 millóns se empregararian na adquisición de terreos.

Cabe lembrar que o Parque Empresarial da Barbanza íase desenvolver sobre unha superficie total de 1.008.928 metros cadrados entre os municipios de Ribeira e Pobra do Caramiñal, que comparten unha economía relacionada co sector pesqueiro e cunha actividade industrial concentrada na conserva. Da superficie total, 541.520 metros cadrados serian de uso empresarial e industrial, 311.824 metros cadrados para espazos libres, 124.198 metros cadrados para a rede viaria e 31.386 metros cadrados para equipamentos.

Tamén incluia naves modulares para os pequenos empresarios que quixeran instalarse co obxectivo de dar resposta ás súas necesidades de solo produtivo a un prezo e nunhas condicións razoables. Estas naves terian un tamaño aproximado de 500 metros cadrados e serian adxudicadas en réxime de aluguer con opción de compra transcorridos 10 anos.

Ademais, o futuro Parque Empresarial do Barbanza contaria cun edificio de usos múltiples para dar servizo aos empresarios que se instalasen neste parque, tanto de Ribeira como de Pobra do Caramiñal. Este edificio, que contaría con espazos comúns de novas tecnoloxías, estaba previsto que se situara nunha parcela de uso dotacional público e sería adxudicado por concesión administrativa durante un prazo determinado de tempo.

O Parque Empresarial do Barbanza estaba incluído no Proxecto Galiza Suma, que suporía a construción de parques empresariais estratéxicos e ben dimensionados, cunha alta calidade arquitectónica e tecnolóxica, con dotacións e servizos propios do século XXI.

Nestes intres descoñecemos a situación na que se atopan os trámites para a construción deste parque empresarial, estratéxico para a economía de Ribeira e da Comarca, que foi deixado nunha fase moi avanzada pola Consellería de Vivenda e Solo do anterior goberno da Xunta.

No Pleno Ordinario do Concello de Ribeira do vindeiro luns, día 22 de febreiro, debateranse un importante número de iniciativas presentadas polo BNG: 6 mocións e numerosas solicitudes. Cabe indicar que, por unha cuestión organizativa, está limitado o número de mocións a presentar por cada grupo municipal. En concreto ao BNG correspóndenos un máximo de 6. Lembramos que os plenos son públicos e poden asistir todas aquelas persoas que o desexen.

Preme enriba da iniciativa para obter máis información sobre a mesma.

O BNG presentou unha iniciativa parlamentaria denunciando a paralización da construción do Centro de Saúde Mental da Barbanza

Na anterior lexislatura, e como actuación incluída no Plan Estratéxico de Saúde Mental 2006-2011, contemplábase a construción dun centro de saúde mental para a comarca da Barbanza. Neste documento aparecían reflectidas as carencias da Barbanza nesta área sanitaria, sendo o único hospital de Galicia que non conta cunha unidade de saúde mental.

A obra, que foi licitada polo anterior goberno da Xunta nunha resolución con data 2 de marzo de 2009, foi adxudicada de maneira definitiva polo actual goberno do PP na Xunta en resolución de 5 de agosto á empresa “Construcciones en Piedras Sigrás, S.L.”, cun orzamento de 986.574 euros, tendo como prazo de execución 13,5 meses.

Polo tanto, estas obras que aínda non se iniciaron, deberían estar en fase avanzada de construción e rematadas no mes de maio de 2010. Sendo ademais este mesmo goberno quen fixo a adxudicación desta obra, hai que preguntarse entón: adxudicou o goberno do PP na Xunta unha obra sen dispor do terreo para facela? Ou acaso se está utilizado como cortina de fume unha suposta problemática co terreo, que ninguén lle solicitou á Comunidade de Montes de Oleiros, para paralizar unha obra que non hai interese en realizar?

En calquera caso, hai que lembrar que o PP leva preto dun ano gobernando na Xunta de Galiza e a estas alturas xa non valen escusas. Máxime sendo o único hospital de Galiza que non dispón de unidade de saúde mental. Nin o BNG nin a cidadanía da Barbanza vai a consentir máis agravios comparativos en materia de servizos públicos en xeral e saúde pública en particular.

O BNG presentou unha iniciativa municipal pola que lle solicita ao Goberno do PP que proceda á elaboración dunha ordenanza reguladora da limpeza de terreos e solares en chan urbano e de núcleo rural onde se recollan as medidas preventivas de cara a evitar o risco e a insalubridade destas zonas.

A Constitución Española no seu artigo 45 dispón que todos teñen dereito a disfrutar dun Medio Ambiente axeitado para o desenvolvemento da persoa, así como o deber de conservalo. Os poderes públicos velarán pola utilización racional de todos os recursos naturais, coa finalidade de protexer a mellorala calidade de vida e defender e restaurar o Medio Ambiente apoiándose na indispensable solidariedade colectiva.

A protección do Medio Ambiente constitúe por tanto unha necesidade social que as Administración Públicas, e en especial os Concellos como Administración máis próxima ao cidadán, deben tutelar en todas as súas vertentes.

Por todo o Concello de Ribeira hai un grande número de propiedades en estado de abandono, facendo das contornas lugares insalubres onde cada vez é mais difícil que os veciños e veciñas vivan sen preocupación polos focos de infección e contaminación.

Esta ordenanza tería natureza de ordenanza de policía urbana e rural ao mesmo tempo que garantiría a prevención da contaminación, non ligadas a directrices de planeamento concreto, por estar referida a aspectos de salubridade de seguridade e puramente técnicos.

Os propietarios de toda clase de terreos e construcións deberán mantelos en condicións de funcionalidade, seguridade, salubridade, ornato público e habitabilidade segundo o seu destino e de acordo coas normas de protección ao Medio Ambiente, ao Patrimonio Histórico e da rehabilitación, quedándolles expresamente prohibido manter neles lixo, residuos sólidos urbanos ou entullos e broza.

Será obxecto da normativa contida nesta ordenanza a regulación xeral, dentro do marco das competencias atribuídas ao Concello, de todas as actuacións dirixidas a conseguir as axeitadas condicións de limpeza e hixiene urbana mediante a limpeza dos espazos públicos e privados así como a recolleita, transporte e eliminación de residuos.

Para os efectos desta ordenanza terán a consideración de núcleos urbanos os terreos que o planeamento urbanístico de aplicación directa (Plan Xeral de Ordenación Municipal) clasifique como tales os que reúnan as condicións que sinala o artigo 11 da Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia, modificada pola Lei 15/2004 do 29 de Decembro, e seguintes.